Διάταγμα «Για τις ιδιαιτερότητες της τέλεσης του Μυστηρίου του Βαπτίσματος σε συνθήκες διωγμού των χριστιανών και σε άλλες έκτακτες περιστάσεις» και Ακολουθία του Βαπτίσματος που τελείται εξ αποστάσεως σε κίνδυνο θανάτου
Αγιασμός του ύδατος και Βάπτισμα
Είτα λέγει την ευχήν ταύτην μεγαλοφώνως:
Ιερεύς: Μέγας ει, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα σου, και ουδείς λόγος εξαρκέσει προς ύμνον των θαυμασίων σου. [Τρεις φορές.]
Συ γαρ βουλήσει εξ ουκ όντων εις το είναι παραγαγών τα σύμπαντα, τω σω κράτει συνέχεις την κτίσιν, και τη ση προνοία διοικείς τον κόσμον. Συ εκ τεσσάρων στοιχείων την κτίσιν συναρμοσάμενος, τέσσαρσι καιροίς τον κύκλον του ενιαυτού εστεφάνωσας. Σε τρέμουσιν αι νοεραί πάσαι Δυνάμεις· σε υμνεί ήλιος· σε δοξάζει σελήνη· σοι εντυγχάνει τα άστρα· σοι υπακούει το φως· σε τρέμουσιν άβυσσοι· σοι δουλεύουσιν αι πηγαί. Συ εξέτεινας τον ουρανόν ωσεί δέρριν· συ εστερέωσας την γην επί των υδάτων· συ περιετείχισας την θάλασσαν ψάμμω· συ προς αναπνοάς τον αέρα εξέχεας. Αγγελικαί Δυνάμεις σοι λειτουργούσιν· οι των Αρχαγγέλων χοροί σε προσκυνούσι· τα πολυόμματα Χερουβίμ και τα εξαπτέρυγα Σεραφίμ, κύκλω εστώτα και περιϊπτάμενα, φόβω της απροσίτου σου δόξης κατακαλύπτεται.
Συ γαρ Θεός ων απερίγραπτος, άναρχός τε και ανέκφραστος, ήλθες επί της γης, μορφήν δούλου λαβών, εν ομοιώματι ανθρώπων γενόμενος· ου γαρ έφερες, Δέσποτα, διά σπλάγχνα ελέους σου, θεάσασθαι υπό του διαβόλου τυραννούμενον το γένος των ανθρώπων, αλλ’ ήλθες και έσωσας ημάς. Ομολογούμεν την χάριν, κηρύττομεν τον έλεον, ου κρύπτομεν την ευεργεσίαν· τας της φύσεως ημών γονάς ηλευθέρωσας, παρθενικήν ηγίασας μήτραν τω τόκω σου. Πάσα η κτίσις ύμνησέ σε επιφανέντα. Συ γαρ ο Θεός ημών επί γης ώφθης, και τοις ανθρώποις συνανεστράφης. Συ και τα Ιορδάνεια ρείθρα ηγίασας, ουρανόθεν καταπέμψας το Πανάγιόν σου Πνεύμα, και τας κεφαλάς των εκείσε εμφωλευόντων συνέτριψας δρακόντων.
Αυτός ουν, φιλάνθρωπε Βασιλεύ, πάρεσο και νυν διά της επιφοιτήσεως του Αγίου σου Πνεύματος, και αγίασον το ύδωρ τούτο. [Τρεις φορές.]
Και δος αυτώ την χάριν της απολυτρώσεως, την ευλογίαν του Ιορδάνου. Ποίησον αυτό αφθαρσίας πηγήν, αγιασμού δώρον, αμαρτημάτων λυτήριον, νοσημάτων αλεξιτήριον, δαίμοσιν ολέθριον, ταις εναντίαις δυνάμεσιν απρόσιτον, αγγελικής ισχύος πεπληρωμένον· ίνα φύγωσιν απ’ αυτού οι επιβουλεύοντες τω πλάσματί σου· ότι το όνομά σου, Κύριε, επεκαλεσάμην, το θαυμαστόν και ένδοξον και φοβερόν τοις υπεναντίοις.
Ο ιερέας διαβάζει την ευχή του θυμιατού «Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής· ο προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν σου θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Παναγίου σου Πνεύματος» και θυμιά την Αγία Τράπεζα, τις εικόνες και τους παρόντες.
Ο ιερέας σφραγίζει σταυροειδώς τρεις φορές το νερό (εκείνο που βρίσκεται μπροστά στον βαπτιζόμενο). Το ίδιο κάνει την ίδια στιγμή και ο βαπτιζόμενος.
Ιερεύς: Συντριβήτωσαν υπό την σημείωσιν του τύπου του Σταυρού σου πάσαι αι εναντίαι δυνάμεις. [Τρεις φορές.]
Δεόμεθά σου, Κύριε, αποπτήτω αφ’ ημών παν αέριον και αφανές είδωλον· και μη υποκρυπτέσθω τω ύδατι τούτω δαιμόνιον σκοτεινόν· μηδέ συγκαταβαινέτω τω βαπτιζομένω [ή τη βαπτιζομένη] πνεύμα πονηρόν, σκοτασμόν λογισμών και ταραχήν διανοίας επάγον. Αλλά συ, ο πάντων Δεσπότης, ανάδειξον το ύδωρ τούτο, ύδωρ απολυτρώσεως, ύδωρ αγιασμού, καθαρισμόν σαρκός και πνεύματος, άνεσιν δεσμών, άφεσιν παραπτωμάτων, φωτισμόν ψυχής, λουτρόν παλιγγενεσίας, ανακαινισμόν πνεύματος, υιοθεσίας χάρισμα, ένδυμα αφθαρσίας, πηγήν ζωής. Συ γαρ είπας, Κύριε· Λούσασθε, και καθαροί γίνεσθε, αφέλετε τας πονηρίας από των ψυχών υμών. Συ εδωρήσω ημίν την άνωθεν αναγέννησιν δι’ ύδατος και Πνεύματος. Επιφάνηθι, Κύριε, τω ύδατι τούτω, και δος μεταποιηθήναι τον εν αυτώ βαπτιζόμενον, προς το αποθέσθαι μεν τον παλαιόν άνθρωπον, τον φθειρόμενον κατά τας επιθυμίας της απάτης, ενδύσασθαι δε τον νέον, τον ανακαινούμενον κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν· ίνα, γενόμενος σύμφυτος τω ομοιώματι του θανάτου σου διά του Βαπτίσματος, κοινωνός και της αναστάσεώς σου γένηται· και φυλάξας την δωρεάν του Αγίου σου Πνεύματος, και αυξήσας την παρακαταθήκην της χάριτος, δέξηται το βραβείον της άνω κλήσεως, και συναριθμηθή τοις πρωτοτόκοις τοις απογεγραμμένοις εν ουρανώ, εν σοι τω Θεώ και Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ.
Ότι σοι πρέπει δόξα, κράτος, τιμή και προσκύνησις, άμα τω ανάρχω σου Πατρί, και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Βαπτιζόμενος: Αμήν.
Ιερεύς: Ειρήνη πάσι.
Βαπτιζόμενος: Και τω πνεύματί σου.
Διάκονος: Τας κεφαλάς υμών τω Κυρίω κλίνατε.
Βαπτιζόμενος: Σοι, Κύριε.
Ο Ιερεύς εκφωνεί: Ευλογητός ο Θεός, ο φωτίζων και αγιάζων πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Βαπτιζόμενος: Αμήν.
Ο ιερέας ευλογεί τον βαπτιζόμενο, σφραγίζοντάς τον με το σημείο του σταυρού, και λέει σε κάθε σφράγιση:
Ιερεύς: Ευλογείται ο δούλος του Θεού [ή η δούλη του Θεού] (ο δείνα), εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Εις ίασιν ψυχής και σώματος.
Εις ακοήν πίστεως.
Αι χείρές σου εποίησάν με και έπλασάν με.
Εις το πορεύεσθαι αυτόν [ή αυτήν] εν τοις ίχνεσι των εντολών σου.
Και βλέπων προς ανατολάς, λέγει:
Ιερεύς: Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού [ή η δούλη του Θεού] (ο δείνα) εις το όνομα του Πατρός, αμήν· και του Υιού, αμήν· και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.
Σε κάθε επίκληση ο βαπτιζόμενος βρέχει το κεφάλι του με νερό. Αν το νερό είναι λίγο, βουτά το δάχτυλο στο νερό και χρίει σταυροειδώς με αυτό το κεφάλι του (το μέτωπο). Έπειτα ο βαπτιζόμενος φορά τον σταυρό του (αν έχει) και σκουπίζει το κεφάλι του με καθαρή πετσέτα (αν έχει).