Αποστολική Ορθόδοξη ΕκκλησίαΚοινότητες της αποστολικής παράδοσης
EL

Διάταγμα «Για τις ιδιαιτερότητες της τέλεσης του Μυστηρίου του Βαπτίσματος σε συνθήκες διωγμού των χριστιανών και σε άλλες έκτακτες περιστάσεις» και Ακολουθία του Βαπτίσματος που τελείται εξ αποστάσεως σε κίνδυνο θανάτου

Αποταγή, συνταγή με τον Χριστό και Σύμβολο της Πίστεως

Ο βαπτιζόμενος στρέφεται προς τη δύση.

Ο Ιερεύς τον ερωτά: Αποτάσση τω Σατανά, και πάσι τοις έργοις αυτού, και πάσι τοις αγγέλοις αυτού, και πάση τη λατρεία αυτού, και πάση τη πομπή αυτού;

Βαπτιζόμενος: Αποτάσσομαι.

Ιερεύς: Απετάξω τω Σατανά;

Βαπτιζόμενος: Απεταξάμην.

Είτα λέγει ο Ιερεύς: Και εμφύσησον και έμπτυσον αυτώ.

Έπειτα λέει ο Ιερεύς: Φύσηξε και φτύσε τον!

Ο βαπτιζόμενος στρέφεται προς την ανατολή.

Ο Ιερεύς τον ερωτά: Συντάσση τω Χριστώ;

Βαπτιζόμενος: Συντάσσομαι.

Είτα πάλιν λέγει αυτώ ο Ιερεύς: Συνετάξω τω Χριστώ;

Βαπτιζόμενος: Συνεταξάμην.

Ιερεύς: Και πιστεύεις αυτώ;

Βαπτιζόμενος: Πιστεύω αυτώ ως Βασιλεί και Θεώ.

Και λέει το Σύμβολο της Πίστεως:

Βαπτιζόμενος: Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ου τα πάντα εγένετο. Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών. Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Ιερεύς: Συνετάξω τω Χριστώ;

Βαπτιζόμενος: Συνεταξάμην.

Ιερεύς: Και προσκύνησον αυτώ.

Ο Βαπτιζόμενος προσκυνεί λέγων: Προσκυνώ Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον.

Είτα λέγει ο Ιερεύς: Ευλογητός ο Θεός, ο πάντας ανθρώπους θέλων σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ιερεύς: Του Κυρίου δεηθώμεν.

Βαπτιζόμενος: Κύριε, ελέησον.

Ιερεύς: Δέσποτα Κύριε ο Θεός ημών, κάλεσον τον δούλόν σου [ή την δούλην σου] (τον δείνα) προς το άγιόν σου φώτισμα, και καταξίωσον αυτόν της μεγάλης ταύτης χάριτος του αγίου σου Βαπτίσματος. Απόδυσον αυτού την παλαιότητα, και ανακαίνισον αυτόν εις την ζωήν την αιώνιον, και πλήρωσον αυτόν της του Αγίου σου Πνεύματος δυνάμεως, εις ένωσιν του Χριστού σου· ίνα μηκέτι τέκνον σώματος η, αλλά τέκνον της σης βασιλείας. Ευδοκία και χάριτι του μονογενούς σου Υιού, μεθ’ ου ευλογητός ει, συν τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Βαπτιζόμενος: Αμήν.

Ακολουθία του Αγίου Βαπτίσματος

Ανάβονται τα κεριά που προβλέπονται για το Βάπτισμα, και ο ιερέας, ενδεδυμένος λευκό φελόνιο, επιτραχήλιο και επιμάνικα, ευλογεί το θυμιατό.

Ο ιερέας διαβάζει την ευχή του θυμιατού «Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής· ο προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν σου θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Παναγίου σου Πνεύματος» και θυμιά την Αγία Τράπεζα, τις εικόνες και τους παρόντες.

Ο δε Ιερεύς εκφώνως: Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Βαπτιζόμενος: Αμήν.

Ο δε Διάκονος ευθύς λέγει: Εν ειρήνη του Κυρίου δεηθώμεν.

Ο Βαπτιζόμενος σε κάθε αίτηση: Κύριε, ελέησον.

Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ της ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, ευσταθείας των αγίων του Θεού Εκκλησιών και της των πάντων ενώσεως, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αγίου οίκου τούτου και των μετά πίστεως, ευλαβείας και φόβου Θεού εισιόντων εν αυτώ, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ των αγιωτάτων ορθοδόξων Πατριαρχών, υπέρ του (όνομα και τίτλος του τοπικού αρχιερέα), του τιμίου πρεσβυτερίου, της εν Χριστώ διακονίας, παντός του κλήρου και του λαού, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αγιασθήναι το ύδωρ τούτο τη δυνάμει και ενεργεία και επιφοιτήσει του Αγίου Πνεύματος, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του καταπεμφθήναι αυτώ την χάριν της απολυτρώσεως, την ευλογίαν του Ιορδάνου, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του επελθείν τω ύδατι τούτω την καθαρτικήν της υπερουσίου Τριάδος ενέργειαν, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του φωτισθήναι ημάς φωτισμόν γνώσεως και ευσεβείας, διά της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αναδειχθήναι αυτό αποτρόπαιον πάσης επιβουλής ορατών και αοράτων εχθρών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του άξιον γενέσθαι της αφθάρτου βασιλείας τον εν αυτώ βαπτιζόμενον [ή την εν αυτώ βαπτιζομένην], του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του νυν προσερχομένου τω αγίω Φωτίσματι και της σωτηρίας αυτού, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του αναδειχθήναι αυτόν υιόν [ή αυτήν θυγατέρα] φωτός και κληρονόμον των αιωνίων αγαθών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του γενέσθαι αυτόν [ή αυτήν] σύμφυτον και κοινωνόν του θανάτου και της αναστάσεως Χριστού του Θεού ημών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του διατηρήσαι αυτόν την στολήν του Βαπτίσματος και τον αρραβώνα του Πνεύματος άσπιλον και αμώμητον εν τη φοβερά ημέρα Χριστού του Θεού ημών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του γενέσθαι αυτώ το ύδωρ τούτο λουτρόν παλιγγενεσίας, εις άφεσιν αμαρτιών και ένδυμα αφθαρσίας, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του εισακούσαι Κύριον τον Θεόν της φωνής της δεήσεως ημών, του Κυρίου δεηθώμεν.

Υπέρ του ρυσθήναι αυτόν [ή αυτήν] τε και ημάς από πάσης θλίψεως, οργής και ανάγκης, του Κυρίου δεηθώμεν.

Αντιλαβού, σώσον, ελέησον και διαφύλαξον ημάς, ο Θεός, τη ση χάριτι.

Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, μετά πάντων των Αγίων μνημονεύσαντες, εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα.

Βαπτιζόμενος: Σοι, Κύριε.

Και του Διακόνου ταύτα λέγοντος, ο Ιερεύς λέγει καθ’ εαυτόν την ευχήν ταύτην μυστικώς:

Ιερεύς: Ο εύσπλαγχνος και ελεήμων Θεός, ο ετάζων καρδίας και νεφρούς, και τα κρύφια των ανθρώπων μόνος επιστάμενος· ου γαρ εστι πράγμα αφανές ενώπιόν σου, αλλά πάντα γυμνά και τετραχηλισμένα τοις οφθαλμοίς σου· ο γινώσκων τα κατ’ εμέ, μη βδελύξη με, μηδέ το πρόσωπόν σου αποστρέψης απ’ εμού· αλλά πάριδέ μου τα πλημμελήματα εν τη ώρα ταύτη, ο παρορών ανθρώπων αμαρτήματα εις μετάνοιαν· και απόπλυνόν μου τον ρύπον του σώματος και τον μολυσμόν της ψυχής· και όλον με αγίασον τη παντελείω σου δυνάμει αοράτω και δεξιά πνευματική· ίνα μη, ελευθερίαν ετέροις επαγγελλόμενος, και ταύτην παρέχων πίστει τελεία της σης αφάτου φιλανθρωπίας, αυτός ως δούλος αμαρτίας αδόκιμος γένωμαι. Μη, Δέσποτα, ο μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος, αποστραφείην τεταπεινωμένος· αλλ’ εξαπόστειλόν μοι δύναμιν εξ ύψους, και ενίσχυσόν με προς την διακονίαν του προκειμένου μεγάλου και επουρανίου σου Μυστηρίου· και μόρφωσον τον Χριστόν σου εν τω μέλλοντι [ή εν τη μελλούση] αναγεννάσθαι διά της εμής ελεεινότητος· και οικοδόμησον αυτόν επί τω θεμελίω των Αποστόλων και Προφητών σου, και μη καταστρέψης· αλλά φύτευσον αυτόν φύτευμα αληθείας εν τη αγία σου, καθολική και αποστολική Εκκλησία, και μη εκτίλης αυτόν· όπως, προκόπτοντος αυτού εν ευσεβεία, δοξάζηται και διά τούτου το πανάγιον όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ιστέον, ότι ουκ εκφωνεί, αλλά το Αμήν καθ’ εαυτόν λέγει.