Γραφή και Παράδοση
Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη γίνονται δεκτές μέσα στη ζωντανή Ιερά Παράδοση των αποστόλων, των Συνόδων και των Πατέρων της Εκκλησίας.
Η πίστη που ομολογούμε
Η πίστη μας είναι η πίστη στον Τριαδικό Θεό, που αποκαλύφθηκε στον Ιησού Χριστό, παραδόθηκε μέσα από την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση και βιώνεται στη λατρεία, στα μυστήρια, στην προσευχή και στην αγάπη.
Στο κέντρο
Πιστεύουμε σε έναν Θεό: Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα. Ομολογούμε τον Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού και Σωτήρα του κόσμου, σταυρωθέντα, αναστάντα και πάλιν ερχόμενο. Πιστεύουμε ότι το Άγιο Πνεύμα ζωοποιεί, ανανεώνει την κτίση και ενεργεί μέσα στην Εκκλησία.
Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη γίνονται δεκτές μέσα στη ζωντανή Ιερά Παράδοση των αποστόλων, των Συνόδων και των Πατέρων της Εκκλησίας.
Το Βάπτισμα, το Χρίσμα, η Θεία Ευχαριστία, η Εξομολόγηση, το Ευχέλαιο, η Ιερωσύνη και ο Γάμος διαμορφώνουν τη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.
Τιμούμε τους αγίους του Θεού, της Ανατολής και της Δύσης, και ιδιαίτερα την Υπεραγία Θεοτόκο, τη Μητέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Το ευχαριστιακό κέντρο
Η Θεία Λειτουργία συνάγει την τοπική Εκκλησία γύρω από τον Χριστό. Στη Θεία Ευχαριστία δεν λαμβάνουμε μια ιδέα για τον Θεό, αλλά τη μυστηριακή κοινωνία της Εκκλησίας στο Σώμα και στο Αίμα του Χριστού.
Οι λειτουργικές μορφές μπορεί να διαφέρουν από κοινότητα σε κοινότητα, όμως η ανανέωση δεν αντιμετωπίζεται ποτέ ως καινοτομία για χάρη της καινοτομίας. Το ίδιο το ιστορικό κείμενο της Εκκλησίας διατυπώνει απλά την αρχή της: ανανέωση χωρίς «ανακαινισμό», δηλαδή εξέλιξη που την πειθαρχούν η Γραφή, η Παράδοση και η ειρήνη της κοινότητας.
Πιστεύουμε ότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία φανερώνεται σε πλήθος τοπικών Εκκλησιών και κοινοτήτων, ενωμένων με το μυστήριο του Χριστού διά της πίστεως και των μυστηρίων. Η Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία κατανοεί τον εαυτό της ως μέτοχο αυτής της μίας Εκκλησίας, αναγνωρίζοντας συγχρόνως τις πραγματικές θεσμικές διαιρέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους χριστιανούς.
Η δημοσιευμένη ομολογία της Εκκλησίας τιμά ρητά τη θεολογική και λειτουργική κληρονομιά τόσο της Ανατολής όσο και της Δύσης, όπου αυτή δεν αντιβαίνει στην ορθόδοξη πίστη. Έτσι η οικουμενική συνάντηση γίνεται κάτι περισσότερο από διπλωματία: μια πειθαρχημένη αναζήτηση των δωρεών που ο χριστιανισμός εξακολουθεί να φέρει μέσα από τις ιστορικές του παραδόσεις.
Για όποιον θέλει περισσότερα